Psalmen concert COV Goes

Van de dirigent:

In dit concert staat het psalter centraal: eeuwenoude teksten waarin de mens zich richt tot God — zoekend, smekend, vertrouwend en jubelend. De psalmen vormen geen statisch geheel, maar een levendige afspiegeling van het menselijk gemoed. Dit programma volgt die beweging en brengt haar tot klinken in muziek uit verschillende stijlperiodes. 

Het eerste deel opent in de vroege barok met muziek van Heinrich Schütz en Dietrich Buxtehude. Hun heldere, retorische stijl plaatst de tekst centraal: lof en oproep tot zingen klinken direct en onomwonden. Vanuit deze jubel voert het programma naar verstilling en introspectie, in werken van Max Reger en Felix Mendelssohn. Hier krijgt het persoonlijke gebed vorm — kwetsbaar, verlangend, soms zoekend. Het aangrijpende Super flumina Babylonis verbeeldt de ballingschap: een moment van verlies en afstand. Juist daaruit groeit opnieuw de lof, die aan het einde van het eerste deel krachtig weerklinkt in een monumentale zetting van Psalm 150 door César Franck. 

Na de pauze verschuift het perspectief. De muziek ademt rust en vertrouwen: het verlangen naar Gods huis en de ervaring van nabijheid klinken in werken van Josef Gabriel Rheinberger, Camille Saint-Saëns en Ralph Vaughan Williams. In de intieme klank van harp en koor ontstaat een moment van bezinning, waarna het persoonlijke geloof een stem krijgt in Psalm 23. Vanuit deze innerlijke zekerheid groeit de muziek naar een steeds bredere uitdrukking van vreugde en dank. De koorwerken van John Rutter vormen een brug naar een uitbundige, gezamenlijke lofzang, die uitmondt in de slotpsalmen: een oproep aan de hele wereld om te zingen en te juichen. Zo ontvouwt zich in dit concert een muzikale weg: van klacht naar vertrouwen, van stilte naar jubel — een tijdloze beweging die de psalmen tot op vandaag hun kracht geeft.