Over deze route

Sluis heeft de unieke sfeer van een grensplaats, Bourgondisch en een tikkeltje Vlaams. Deze route (4,4 km) volgt de contouren van de oude stadswallen, het zijn de tastbare restanten van een rumoerig verleden. Deze wandeling over de stadswallen is overigens ook in te korten naar een route van ongeveer 2,5 km. 

In Sluis staat de enige Belforttoren van Nederland. Jarenlang heeft het Belfort als Stadhuis dienst gedaan. Sinds 2013 is er een modern en interactief museum gehuisvest met o.a. een afdeling over de geschiedenis van Sluis en een afdeling over Johan Hendrik van Dale (de grondlegger van het woordenboek 'De Dikke van Dale') en taal. J.H. van Dale heeft als stadsarchivaris in dit Belfort gewerkt.

Als je omhoog kijkt, zie je een houten beeldje uit 1421. Ontdek de legende achter Jantje van Sluis die elk kwartier met zijn hamer de klokken slaat…

Je kan de wandeling ook uitbreiden (12 km) naar het naburige Sint Anna ter Muiden één van de allerkleinste stadjes van Nederland. Dat is een ommetje waar je geen spijt van krijgt: het historische Marktplein staat in zijn geheel op de monumentenlijst!

Dit ga je zien

  • 1
  • 2
  • 62
  • 3
  • 4
  • 63
  • 64
  • 5

Beschrijving

Jantje van Sluis

De legende van Jantje van Sluis. Sinds vele jaren prijkt in de noordelijke gevel van de Belforttoren een houten beeldje. Dit mannetje in 17e eeuwse klederdracht slaat met zijn hamer de tijd op de vier naast hem hangende klokken. De plaatselijke bevolking noemt hem “Jantje van Sluis”. Op een dag in 1606 verzaakte hij zijn plicht maar werd voor altijd de held van Sluis. Zoals vele verhalen is ook dit verhaal in de loop der eeuwen geromantiseerd, toch bevat het wel een kern van waarheid.

In 1604 had Maurits van Nassau een aanval gedaan op het noordelijk deel van Vlaanderen met het doel Oostende (dat het laatste bolwerk was in handen van de Staten-Generaal der Verenigde Nederlanden) te ontzetten. Hij slaagde daar niet in, maar veroverde wel een deel van het noorden van Vlaanderen, namelijk Cadzand, Oostburg, IJzendijke, Philippine, Aardenburg en tenslotte na een beleg van drie maanden, Sluis. Sluis was een machtige vesting. Er was een sterk Nederlands  garnizoen gelegerd. De Spanjaarden wilden met alle mogelijke middelen het gebied weer in handen krijgen.

Ze deden een poging hiertoe in 1606. Men had hiervoor een fransman aangetrokken, Louis de Combusier, seigneur Du Terrail. Hij had zich o.a. bij verrassingsaanvallen op Bergen op Zoom en Bredevoort verdienstelijk gemaakt. In het Spaanse kamp was afgesproken dat de aanval zou plaatsvinden als de klok van de Belforttoren een bepaald uur zou slaan. Men wachtte meer dan een uur... en nog een uur, maar nog steeds had er geen klok geslagen. De tijd verstreek en weldra zouden de eerste zonnestralen doorbreken. De Spanjaarden meenden dat er verraad in het spel was omdat er geen klokslag was gehoord. Maar Du Terrail liet zich niet van de wijs brengen, hij ging aan de slag.

Een deel van de aanvallers stormde op de poort af, in de stad was men inmiddels gealarmeerd en van alle kanten kwamen soldaten toegestroomd. De soldaten riepen luidkeels bevelen zodat de aanvallers de indruk kregen met een sterke bezetting te maken te hebben. Wat was de oorzaak van het zwijgen van de klokken? Die dag was het kermis en kon Jantje de verleiding niet weerstaan om deze te bezoeken. Hij mengde zich in het feestgewoel en keek te diep in het glaasje. Hierna was hij niet meer in staat om de klokken te luiden... een geluk bij een ongeluk!

  • 62
  • 63
  • 64
01
00